ถ้าใครคิดจะมาอ่านบล็อคนี้เอาฮา...
ขอบอกว่า คงผิดหวังครับ....
มีแต่เรื่องเครียด...
แล้วก็.. บล็อคนี้...
กำลังจะปิดตัวลง...
เรื่องมันเริ่มจาก...
ปลายฤดูหนาว ช่วงปลายเดือนมกรา จนถึงต้นเดือนกุมภา ปี 45...(เหมือนฟิคไงไม่รู้.. = =)
ผมได้เล่นอินเตอร์เน็ตครั้งแรก..
รู้สึกได้ถึงความสุข.. ถึงจะยังไม่รู้จักแชท..
เน็ตต่อไม่ติดในช่วงเย็น..
ผมลงทุนต่อตอนตี4...
เพื่อจะเจอกับใครบางคนที่ผมอยากเจอ..
...บ้านหลังแรก..ที่ผมได้เข้าไปอาศัย..
เหมือนโชคชะตา ทำให้ผมได้รู้จักที่นั่นด้วยความบังเอิญ..
" ทีวีแม็กกาซีน" ผมกางหนังสือเล่มนั้นมานั่งดูเล่น..
เว็บมีมากมาย.. ผมกลับสนใจที่นี่ที่เดียว..
ทำให้ผมได้รู้จักเพื่อนๆมากมาย..
ได้ประสบการณ์หลายอย่างโดยที่ตัวผมเองก็ไม่ได้รู้ตัวเท่าไหร่....
ถึงแม้ผมจะโดนไล่ออกจากบอร์ด..
มีเรื่องทะเลาะกับขาโจ๋ของบอร์ด (หัวเราะ)
แต่สุดท้าย เราก็เป็นเพื่อนกัน..
เราก็สนิทสนมกัน
กลุ่มเรา3คน.... โฮโรโฮโร่(ชาวไอนุ).. . เต๋า เร็น.... แล้วก็..ผม...
แยกวงกันแล้วสินะ... ต่างคนต่างไป...
ถึงจะนึกถึงวันเก่าๆ.. ก็ทำได้แค่นึก..
ไม่มีทางได้เห็นมันอีก..
เคียวยามะ แอนนา... ปัจจุบันคงรู้จักกันในชื่อ จิน สินะ...
สมัยก่อนยอมรับว่า...สนิท....ปัจจุบัน.. อาจจะไม่ใช่มั้ง...
หาช่องว่างเข้าไปก็ไม่มีทางทำได้หรอก... ขี้ขลาด หรือเพราะ ไม่อยากเข้าหาเค้ารึเปล่านะ...
Asakura โยคุง .... Kurapika.... พี่โยนา... ฯลฯ
ทุกอย่างมันก็แค่ ความทรงจำ...
ถึงจะถูกลืม... เราก็ไม่โกรธ... แค่อยากขอบคุณสำหรับที่ผ่านๆมา..
ชื่อ "หนูโอ"... ชื่อนี้... มันก็แค่ชื่อในความทรงจำส่วนลึก.. ที่พร้อมจะให้ทิ้งได้ทุกเมื่อ.....
มันก็แค่สิ่งที่เข้ามา แล้วก็จากไปเหมือนงานเลี้ยงชั่วข้ามคืนเท่านั้นสินะ....
...คิดถึงเสมอ...
....ASAKURA YOH แห่ง บอร์ดอาซา
" โฮโระจัง.. ขอบคุณมากนะครับ.. ที่อุตส่าห์คิดกับผมแบบนั้น.. หลุดพ้นจากฉายาเด็กอนามัยเร็วๆนะครับ"
Okami Kakeru
..15 กันยายน.. 2547..
ผมได้รู้จักกับบรรดาพี่ๆ..ที่ท่าทางสนุกสนาน... สิ่งที่ทำให้ผมสนใจคือ...
พวกเขา ชอบวาย ชอบ H พูดกันอย่างเป็นกันเอง.. ซึ่งในสายตาของผม.. มันก็มีความสุขนั่นแหละนะ..
.....เดิมผมไม่ได้เป็นคนเกลียด Y หรอกนะครับ.... เรื่องมันเริ่มที่ว่า...
ผมโดนเพื่อนแกล้ง.. จนเข้าใจถึงความจริงทุกอย่าง...
วันนั้น.. เราอยู่กัน 3 คน.... ในห้องเรียนที่เงียบสงบ ไม่มีใครอยู่บนตึก...
... คนๆนั้นเค้าเดินเข้ามาใกล้ผม ขณะที่.. ผมกำลังยืนคิดอะไรอยู่เพลินๆ..
..ไม่ช้า คนๆนั้นก็เดินเข้ามาหา...แล้วก็ผลักผมชิดกับผนัง.. แล้วก็ล็อกผมไว้ไม่ให้ไปไหน...
" อะไร.. ง่ายแค่นี้เองเหรอ... *****.. "
เค้ายื่นหน้าเข้ามากระซิบกับผม แล้วเรียกชื่อผม...
อีกคนที่อยู่ด้วยกัน กลับยืนยิ้มดูอยู่ห่างๆ......
รู้แค่ว่า.. ผมทำอะไรไม่ถูก ขนลุก และ.. อยากหนีไปให้ไกลที่สุด....
............. " เออ มีแค่นี้แหละ ... เอาหน้าออกไปห่างๆ คลื่นไส้.."...
ผมตอบกลับไปแบบไม่ค่อยใส่ใจ แต่ยังผวาๆอยู่...
แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น มัน... ก๊ากกกก แก้มผม!!!
เอามันออกป๊ายยย ขนลุกเว้ยยยยยยยยย
" กูล้อมึงเล่นน่า ไอ้***** "
แล้วมันก็เดินออกไปจากห้อง...
ผมรู้ตัวแค่ว่า ... ตกใจ.. แล้วรู้สึก... ขนลุก + อายมันชะมัด! เสียท่ามันจนได้!!
หลังจากนั้น.. ภาพวายภาพห่าเหวอะไร ไม่เคยอยู่ในเครื่องคอมผมอีก...
เพราะมันรับรู้ได้ว่า.. " สยอง... พอโดนเอง"
กลับเข้าสู่ เรื่องของวันที่ 15 กันยาฯ.... ผมอาศัยอยู่ที่บอร์ดของพี่ลูนะ และผม..เป็นคนเดียวที่ไม่ได้มีเชื้อ Y อยู่...
(พูดง่ายๆว่า เข็ด = =||) สิ่งที่ผมได้กลับมาคือ.. เพื่อนแท้ 1ea เอ้ย.. 1 คน กับรุ่นพี่ที่แสนดีอีกเป็นสิบๆคน..
บอร์ดนี้.. ผมเองก็ยังไม่ได้ออกจากบอร์ด... ถึงจะไม่ได้เข้าไปดูเท่าไหร่...
ถึง ฟูระ
"ฟู่ครับ.. ผมรู้ว่า ฟู่พยายามเรียนอยู่.... แต่.. ฟู่ออนแล้วไม่ทักผม.. ผมงอนแล้ว... มาง้อด้วย.. บึ้ย!!"
....Kiru...
บอร์ดนี้ ผมก็ไม่ค่อยสนิทเท่าไหร่.... ก็เลยมีเรื่องพูดถึงได้ไม่ค่อยเยอะหรอก...
..31 มีนาคม 2548...
บอร์ด BR แห่งนี้... ถึงจะเป็นบอร์ดเงียบๆ... แต่ก็อยู่แล้วมีความสุข...
ถึงจะสุข แค่เวลาสั้นๆ... ผมก็ดีใจ...
อยู่บอร์ดนี้... ไม่ช่วยให้ผมเป็นผู้ใหญ่ขึ้นเท่าไหร่... แต่ก็...
อยากจะขอบคุณทุกๆคนในบอร์ดนี้แค่นั้น...
" เรครับ... 2 ปี กับอีก 9 วัน ที่เรารู้จักกัน.. ขอบคุณทุกเรื่องครับ..
ถึงจะไม่ค่อยช่วยอะไร นอกจากเรื่องเกมเลย.. อย่างน้อยก็..
ช่วยอยู่เล่นเป็นเพื่อนผมเรื่อยมา..."
....Aki....
.......9มีนาคม 2550......
(ขอโทษนะครับ ที่เอาURL มาแปะโดยไม่ได้ขออนุญาต...)
สถานที่แห่งนี้.. กับบุคคลหลากหลาย..
ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่า....
...อะไร ทำให้ผมมาอยู่ที่นี่ได้...
....อะไรทำให้ผมอยู่กับคนกลุ่มนี้ได้...
ความทรงจำล่าสุดที่ผมเข้ามาที่นี่คือ....
คำถาม.. ชวนให้หนักหัว... กับ วางตัวยังไง... ถึงจะอยู่กับพวกเค้าได้...
คนแรกที่ผมรู้จัก...
" พี่เนม... ยอมรับครับ.... อยากเจอ อยากคุยที่สุดแล้ว...
แต่พอเจอทีไรก็หมดมุข.. ไม่รู้จะคุยอะไร... ยังอยู่ในสภาพ เกรงใจพี่เค้า...
คิดอยู่ว่า เจอซักครั้ง ก็คงจะ...ดีใจสุดๆแล้วล่ะ...
ติดใจพี่เนม.. ไม่ใช่เพราะเค้าชอบชิชิโดะเหมือนกัน หรือเพราะเล่นเป็นชิชิโดะได้หรอก...
แต่เพราะ เค้าเป็นคนอบอุ่น... รู้สึกอยากคุยด้วยนานๆ.. แต่ สภาพการณ์คงไม่เอื้ออำนวยล่ะมั้ง..."
คนที่สอง..
"ซาเอกิ... ซาเอะจังเป็นคนที่ คุยแล้วสนุก เห็นอกเห็นใจ... ผมชอบที่ซาเอะเป็นแบบนี้...ทุกเรื่องที่ผมมีปัญหา... ซาเอะจังก็เป็นที่ปรึกษาให้ผมได้เสมอ... ขอบคุณมากนะครับ..."
2คนนี้ สำคัญกับผมมากที่สุดในบอร์ด... สำหรับทุกคน.. ขอบคุณมากนะครับ ทุกคนใจดีมาก
...ถึงบางที..... ผมจะทำตัวน่ารำคาญ + น่าเตะ ใส่ก็เถอะ ^^
สุดท้ายนี้....ไม่มีเพลงให้ฟังนะ
ความทรงจำเก่าๆ ถูกทิ้งไว้ที่นี่...
แล้วเจอกันในบ้านหลังใหม่ครับ....
Okami Kakeru
